tidarat's profileWoW wOwPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
WoW wOwJanuary 13 วันสุข อยากจะขอเล่าย้อนไปถึงเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา 11มค 51 ที่จริงมันก็เป็นแค่วันศุกร์ธรรมดาวันนึงของคนอื่นๆ แต่สำหรับธิดาแล้วมันเป็นวันสุขเลยละ แม้เรื่องนี้จะเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเพียงเล็กน้อย แต่ก็ทำให้รุสึกยิ้มได้ที่หัวใจ เรื่องเกิดขึ้นตอนวันอังคารหรือพุธนี่หล่ะ เพราะบ่นกับ .... ว่าอยากกินพวกข้าวหมูกรอบ ข้าวหมูแดงอยากรู้ว่าแถวหน้ารามมีรึเปล่า เค้าก็ไม่ได้ตอบว่าอะไร แค่บอกว่าไม่มีมั้งแล้วเราสองคนก็เปลี่ยนเรื่องคุย ความอยากกินในตอนนั้นก็จบลง ไม่ได้สนใจอะไร เพราะคิดว่าถ้าไม่มีก็ไม่กินก็ได้ จนมาถึงวันศุกร์ไปเรียนด้วยกันตามปกติ แต่วันนี้พอลงจากรถแล้วเค้าไม่ได้เดินไปตึกเรียน กลับพาเดินไปหน้ามหาลัย เราก็แอบสงสัยในใจแต่ไม่ได้ถาม เดินตามไปอย่างว่าง่าย จนเดินมาถึงประตูทางออก ไม่ไหวละ อยากรู้จะพาไปไหน จะไปกินส้มตำก็ไม่ใช่ เพราะวันก่อนเพิ่งไปกินมา เลยถามว่า "จะไปไหนค๊า" เค้าตอบมาว่าไปร้านขายยาจะไปซื้อยาสักหน่อย พอซื้อยาเสร็จก้พาเดินไปในซอยทั้งที่ตอนแรกนึกว่าจะไปบิ๊กซี เอาไงเอากัน ก็เดินตาม สุดท้ายก็มาหยุดที่หน้าร้านขายข้าวหมูกรอบ ข้าวหมูแดง ราดหน้า เท่านั้นแหละ ถึงบางอ้อเลย ดีใจจังที่....ใส่ใจรายละเอียดเล็กน้อยและจำได้กับสิ่งที่เคยบ่น (แม้บางทีอยากให้จำเรื่องใหญ่มากกว่า) มื้อนั้นเลยได้กินข้าวหมูแดงปรหมูกรอบสมใจ ส่วน... กินราดหน้า ขอบอกว่า หมูกรอบ กรอบมาก อร่อยจริงๆ ไม่เหนียวไม่หืน นำราดก็ชุ่มฉ่ำ ข้าวที่ดูเหมือนจะร่วนแข็ง พอกินเข้าไปก็ลงตัว ไม่แข็งอย่างที่คิด .... บอกว่า ปกติจะมีหมูสะเต๊ะขายด้วย สงสัยวันนั้นไปกินตอนเย็นคงหมดไปแล้วตั้งแต่บ่ายเพราะร้านนี้เค้าเปิดตั้งแต่กลางวันพอจบอาหารหลักมาต่อด้วยอาหารรอง ระหว่างรอข้าวมาเสิร์ฟ คุณเค้าเดินไปซื้อของ ตอนนั้นก็แอบมองอยู่ว่าไปซื้ออะไร กลับมาถึงรุ้ว่าไปซื้อพวก เต้าหู้ทอด ป่อเปี๊ยะทอด เรียกว่า อิ่มหมีพีมันกันไปเลย
เอ๊ะๆ จะเขียนเรื่องประทับใจนนี่นา ไหงกลายเป็นรายการแนะนำอาหารไปได้ละนี่ 555
ไม่รุ้จะบอกอะไร แค่รุ้สึกดีใจและประทับใจที่...ยังจำได้ ทั้งที่เคยคิดว่าคงไม่ได้ใส่ใจเท่าไร วันนั้นเลยแอบมีความสุขอยู่คนเดียว
ขอบคุณนะคะ December 02 รอยยิ้มเพื่อพ่อ Rock for the King Concert อีกครั้งกับคอนเสิร์เเม่อวันเสาร์ที่ 1 ธค 50 ที่ผ่านมา มีงานที่เมืองทองธานี แต่เราและ..... เลือกไปดูคอนเสิร์ต rock for the king ซื้อบัตรล่วงหน้าเป็นเดือนแหนะ เป้นคอนเสิร์ตที่นำรายได้ท้งหมดมอบให้กับมูลนิธิพระดาบส ที่ไปดูเพราะว่า มีอำพล (ขวัญใจของคณอุ้ย) บิลลี่ แมว-นิโคล แล้ววันนั้น นับได้ว่าเป็นอีกวันที่รถติดที่เมืองทองมากมาย เนื่องจากในวันเดียวกันนี้ มีงานใหญ่หลายงาน ทั้งงานเทอดพระเกีรติในหลวง งานMoter Expo งานสินค้าMade in Thailand คอนเสิร์ตคาราบาว และคอนเสิร์ตที่เราสองคนไปดู แล้ววันนี้ที่นั่งเขียนเพิ่งจะรู้อีกว่า มันมีงานแข่งขัน LG เทนนิสอีก
คอนเสิร์ตเมื่อวานสนุกมาก โดยเฉพาะช่งที่กำลังเดินไปที่ธันเดอร์ โดม อยู่ๆ คุณ ... ก็ไปสวัสดีทักทายคนที่เดินสวนมา ไอ้เราก็งงๆ ว่าทักใครหว่า พอมาใกล้ๆถึงรุ้ว่าเป็นนักดนตรีในสมาชิกวงไมโคร ที่เป็นมือกี่ตาร์กะคีย์บอร์ด จำชื่อไม่ได้อ่ะ) ตอนนั้นทั้งเขินและตื้นเต้นมากๆ พอเดินเลยถัดมาเลยหันไปถาม..ว่าทำไมไม่ถ่ายรุปอ่ะ ได้คำตอบที่เข้าใจความรุ้สึกเลย เค้าบอกว่า ตื้นเต้นทำอะไรไม่ถูก555 จากนั้นก็นั่งวิเคราะห์กันว่า มันจะมีแต่พี่หนุ่ย อำพลคนเดียวรึจะมากันทั้งวงไมโคร
จนถึงเวลาเข้าไปในฮอลล์ โอย สุดยอดความหนาว แต่นับได้ว่าเป็นงานที่ตรงเวลามากๆ เพราะเข้าไปไม่เท่าไรงานก็เริ่มแล้วโดยมีพิธีเปิดเป็นการมอบโล่ชมเชยแด่ศิลปินที่ร่วมสร้างสรรค์งานในครั้งนี้ ได้เห็นหน้าพี่หนุ่ยแบบระยะใกล้ ขอบอกว่า แก่แต่ยังดูดีเอามากๆๆๆ พอคอนเสิร์ตเริ่มเปิดงานด้วย บิลลี่ทำเอาหลายคนนั่งไม่ติดที่ละ ลุกขึ้นโยกย้ายกันใหญ่ แต่แบบว่าธิดาคุ้นหูไม่กี่เพลงเลยร้องตามได้แต่เพลงช้า ตามมาด้วย นิโคลละพี่แมว โดบมีเพลงเปิดพี่แมวที่โดนใจมากๆคือเพลง คนของเธอ ทำเอาธิดาแอบอินนิดนึง และแล้วทีเด็ดก็มาถึง กับไมโครทั้งวง ขาดก็แต่พี่กบคนเดียวแต่ก้เรียกเสียงกรี๊ดได้ดังสนั่น ด้วยลูกเล่น และลีลาที่ทะเล้นของพี่หนุ่ย เรียกได้ว่า นี่แหละตำนานจริงๆ ถึงขนาดว่าคุณ.... ยังมีแอบยืนโยกไปด้วยเลย55 ถือได้ว่าเป็นคอนเสิร์ตที่น่าประทับใจอีกครั้งนึง โดยเฉพาะคุณ...ดูจะมีความสุขและอารมณ์ดีมากๆ
ขากลับเปิดกรีนเวฟ ฟังในรถ คืนนี้มี cover night มีมาช่าเป็นนักร้องที่หยิบเอาเพลงมาcover มาช่าเอาเพลงคนของเธอมาร้องอีก ได้อารมณืต่อเนื่องมาก แบบว่าเมื่อกี้ไดดูพี่หนุ่ย ตอนนี้ได้ฟังมาช่าที่เอาเพลงพี่แมวมาร้อง แล้วพอตอนที่ร้องเพลง ผู้ชายห่วยๆ เราดันแอบตบมือดีใจ จนคุณ... หันมาแซวเยว่า "อาไรผึ้ง" แหม ก็มันแอบอินนี่ค่ะ แต่ก็ดีใจที่ได้ไปดูคอนเสิร์ตสนุกๆแบบนี้กับคนเดิม อ่อ เรียกได้ว่าเป็นคอนเสิร์ตที่ได้เห็นหน้านักร้องชัดแจ๋วโดยไม่ต้องผ่านจอในรอบหลายเดือนที่ได้ไปดูกันมา อิอิ แล้วก็ขอบคุณสำหรับ
 นะจ้ะ ปล. อันนี้เขียนใน ลูกนัท. เราว่านะ ถ้า ลน. ได้ไปงานนี้คงกรี๊ดสลบ เลือดในร่างกายคงสูบฉีดอย่างแรง เพราะตอนไปถึงมีนักเรียนนายร้อยตำรวจยืนอยู่มากมาย ก็สงสัยว่ามาทำอะไร จนเห็นในคอนเสิร์ตโอ้วว้าว มาแสดงโชว์ร้องเพลง และ การโชว์การใช้อาวุธเข้าจังหวะดนตรี เท่ห์มากๆ เสียดาย ไม่มีภาพมาให้ดู ไม่งั้นนะ ลน.อาจหัวใจวายได้ 555
November 26 ลอยกระทง หลงเธอ วันที่24-25 พย50 ที่ผ่านมามีทริปสุดประทับใจกับวันลอยกระทง ความจริงทริปนี้น่าจะเกิดขึ้นมาหลายสัปดาห์ละ แต่บังเอิญมีโรคเลื่อน แล้วจึงมาจบที่วันลอยกระทง
ทริปนี้เริ่มด้วยการที่ชาวแกงค์นัดรวมตัวกันที่มหาลัยเพราะว่าต้องไปลงทะเบียนกันก่อนเริ่มออกเดินทางจริงเกือบๆเที่ยงรอจนสามชิกครบทุกคน โดยมีติ๊กกี้เป็นแม่งาน เริ่มจากเจ้าภาพฝ่ายรามประกอบด้วย ติ๊กกี้ พี่หมี ผึ้ง อุ้ย พี่บี น้องอุ๊ หลง ปุ๊ก (แฟนหลง) และนัท(เพื่อนหลง)
เจ้าภาพฝั่งติ๊กกี้ ได้แก่ ติ๊กกี้ พี่ตอย พี่กิบ ยีนส์และจาว งานนี้ไม่นับท็อปเพราะท๊อปไปรออยู่ที่บ้านที่สมุทรสงครามแล้ว ออกเดินทางไปได้สักพักก็ไปแวะซื้อสเบียงเหล้ายาปลาปิ้งกันที่บิ๊กซี พระราม2 แล้วก็ออกเดินทางต่อจนถึงบ้านครูสมปองโฮมสเตย์ อันเป็นจุดหมายปลายทาง
ไปถึงสักพักเรือก๋วยเตี๊ยวที่ท๊อปเรียกไว้ก็มาถึง ทำเอาพวกเราอิ่มกันไปถ้วนหน้า ส่วนพวกหนุ่มๆน่ะเหรอ ตั้งวงกันแต่หัววัน ขอบอกว่าบรรยากาศดีมาด ร่มรื่น ลมเย็นแถมยังติดคลอง ได้บรรยากาศมากๆ พอบ่ายคล้อยสาวๆก็เริ่มมานั่งทำกระทงกัน คนที่ไม่เคยทำก็ได้ทำเองปีนี้ ดอกไม้ประดับก๋หาเด็ดเอาตามบ้านเรียกว่าอยู่แบบธรรมชาติเลย ที่หลับที่นอนก็สบาย พอถึงยามเย็นเริ่มโพล้เพล้ สาวๆก็เริ่มร่ำร้องอยากไปตัวตาดอัมพวาละ ด้วยความที่อยากช็อปและอยากหาขนมกิน ไปถึงผู้คนก็คึกคักมากมายเพราะเป็นค่ำคืนวันลอยกระทง เดินไปเดินมาเลยหลงกันซะงั้น หันมาอีกทีเจอพี่บี อยู่กะจาว ส่วนคุณอุ้ย หลงไปทางไหนแล้วไม่รู้ ยามนี้เลยต้องแปะมือประสานกัน3 สาวว่าไปไหนไปด้วย เยไปแป็บนึงเห็นแม่ค้ากำลังทอด ทอดมันหอมมากเลยซื้อมากินถุงนึง แล้วก็ชาเย็นอีกแก้ว เดินไปได้แป็บเดียวชาวแกงค์ต้องสลายโต๋ เพราะว่าคนแน่นมากกกก ตอนเดินกลับแวะซื้อของเนที่ทำงานสังกะสีมาด้วย ซื้อรูปไก่ให้ตัวเองกะเจ้านาย ส่วนอีกอันเป็นกระต่ายซื้อมาเซอร์ไพรส์....อิอิ อีกอย่างที่ประทับใจ ตอนที่ข้ามเรือกลับมาขึ้นรถ กลางแม่น้ำมีการปล่อยกระทงสายด้วย สวยมากๆ เรียกว่าแม่น้ำแม่กลองทั้งสายเต้มไปด้วยแสงไประยิบระยับ
พอกลับมาที่บ้านพัก ก็มีทริปที่เรียกว่าต้องทำถ้าไปแม่กลองคือชมหิ่งห้อย ตอนที่พวกเราไปมองไม่เห็นเท่าไร เพราะว่าคืนนั้นเป็นคืนเดือนหงาย เจ้าหิ่งห้อยคงสู้แสงจันทร์ไม่ไหว เลยได้เห็นกันไม่เยอะเท่าไรแต่ก็ประทับใจ กลับมาก็เริ่มทยอยกันอาบน้ำ ส่วนพ่อกะแม่ท๊อปและป้าๆ ก็เตรียมอาหารทะเลไว้มากมาย ไม่ต้องให้บอกว่าแซ่บแค่ไหน เรียกว่าอิ่มกันพุงกางทุกคน ส่วนหนุ่มก็เริ่มเมากันได้ทีเลย555 สักพักก็มีการปล่อยโคมลอยสู่ท้องฟ้า ตื้นเต้นมากๆ ไม่เสียแรงที่รับหน้าที่ไปจัดการเรื่องโคม
ตกดึกสมาชิกร่วมวงเริ่มหนีไปนอนมีผู้เข้าเส้นชัยอยุ่ไม่กี่คนได้แก่ ผึ้ง อุ้ย หลง ปุ๊กและท๊อป แล้วสุดท้ายผู้ที่ได้รับโล่ไปก็คือ อุ้ยและหลงเพราะว่าอยุ่กัยจนหกโมงเช้า สุดยอดดดด ส่วนธิดานะเหรอ กลับเข้าห้องตั้งแต่ตีสี่ แล้วก็ต้องสะดุ้งอีกทีเพราะมีคนมาก่อกวนเสียงดังโวยวายดีนะ สาวๆคนอื่นไม่ตื่นขึ้นมาหาไรปาหัว ธิดาเลยรีบลุกจากที่นอนเลย เดี่ยวสาวๆที่ร่วมห้องจะตื่นมาว่าไปถึงบุพการี ออกมาเจอหลงกะอุ้ยกำลังจะไปนอน แต่หลงคงมีสติมากกว่าเลยสามารถพาตัวเองไปนอนได้ส่วนอีกคนนี่สิ.........อิอิ
พอเช้าก้ตื่นด้วยเสียงโวยวายของพี่หมีเรียกว่า ที่นอนหนุ่มๆตรงระเบียงทะลุเข้ามาในห้องของสาวๆ ก็เลยตื่นไปเม้าท์แปบนึงแล้วมานอนต่อ นอไปสักพักนึกว่ามีสงครามเกิดขึ้นเพราะว่ามีเสียงกรนเข้ามาดังมากกกกก จะใครละ ก็คนที่คุณก็รู้ว่าใคร คิดว่าคงไม่มีใครกรนดังกว่านี้อีกแล้ว555 ตอนเดินจะไปห้องน้ำก็เลยแวะไปเขย่าๆตัวให้รู้สึก ปรากฎว่าได้ผลนิดนึง เสียงเงียบไปแต่ ผู้ต้องหายังหลับไหลไม่ได้สติ
ก็เลยต้องปล่อยให้นอนต่อจนสายๆ สิบโมงได้มั้ง พี่หมีเลยจัดการปลุกอุ้ยได้สำเร็จ พออาบน้ำกินข้าวยังไม่ทันย่อยหมีกะอุ้ยก็นั่งซดเหล้าเคล้าบรรยากาศ เรียกได้ว่าเช้ายังค่ำ ตกบ่ายออกเดินทางกลับได้ไปสักการะหลวงพ่อวัดบางกุ้งและหลวงพ่อวัดบ้านแหลม ได้ไหว้พระขอพรกันจนอิ่มบุญ จึงเดินทางกลับกรุงเทพกัน กลับมาแล้วเลยไปกินข้าวต่อกับอุ้ยแล้วก็พี่หมีกว่าจะแยกย้ายกันก็ปาไป สามทุ่มละ ตอนนั่งแทกซี่กลับนีสิ ทรมานสุดๆ แอบวืดไปตั้งหลายครั้งกว่าจะเรียกสติมาได้ก็จะถึงบ้านแล้ว แต่ก็น่ายินดีอคุณอุ้ยสามารถทำลายสถิติโต้รุ้งของติ๊กกี้ไปได้ด้วยเวลา30 กว่า ชั่วโมง
เรียกได้ว่าสนุกมันส์ คุ้มและประทับใจมากๆ โดยเฉพาะช๊อตถ่ายรูปคู่ดาราเนี่ย ชอบจริงๆเลย
555November 18 3B & Playboy ที่คอยเป็นห่วงเป็นใย by อัสนี วสันต์ไม่ได้เข้ามาเขียนสเปซพักนึงละ วันนี้ครึ้มอก ครึ้มใจ เนื่องจากมีความรู้สึกประทับใจหลายๆอย่างในช่วง2-3 วันที่ผ่านมา
เริ่มตั้งแต่วันศุกร์ที่ 16 พย วันนี้มาทำงานด้วยความสดใส เพราะตอนเย็นมีนัดดูคอนเสิร์ตกับ อุ้ยติ๊กกี้ ท๊อปและ จาว เริ่มออกเดินทางตั้งแต่5 โมงเย็นโดยนัดกับอุ้ยไว้ แล้วไพร้อมกัน แต่กว่าจะฝ่าฟันการจราจรมหาโหดมาได้ ถึงเมืองทองธานีประมาณ ทุ่มนึงแหน่ะ อ่อ!!! ลืมบอกไป คอนเสิร์ตวันนี้ชื่อว่า 3B & Playboy วันนั้นเป้นวันที่รถติดมากๆตั้งแต่เริ่มขึ้นทางด่วนจนถึงในเมืองทอง เพราะมีงานมากมายหลายอย่างที่จัดวันนั้น ตั้งแต่งานICT EXPO งานจุดพลุเฉลิมพระเกียรติ แล้วก็คอนเสิร์ตนี้อีก ระหว่างทางพอใกล้จะถึง เค้าก็เริ่มจุดพลุแล้ว ขอบอกว่าสวยมากๆ พอไปจอดรถก็ว่าจะเดินไปตรงอิมแพค แต่ด้วยพลุที่อลังการเลยอดใจไม่ได้ที่จะไปแอบนั่งดูพลุกันก่อน อิอิ
คอนเสิร์ตวันนี้ขอบอกว่าสนุกใช้ได้ เพราะนักร้องแต่ละคนก็มีความโดดเด่นต่างกัน ทั้งบุรินทร์ บีเครสเชนโด เบนชลาทิศ และพี่โป้ YKPB ซึ่งลีลาการเต้นของแต่ละคนก็ไม่แพ้กัน ชอบตอนที่นักร้องเซอร์ไพรส์คนดูโดยการโผล่ไปตามมุมต่างๆของฮอลล์ โดยเฉพาะพี่บุรินทร์กับ บี เรียกเสียงกรี๊ดจากสาวๆได้มากทีเดียว จบไปหนึ่งวันแต่ความสนุกเพิ่งเริ่มต้น
วันที่สอง วันที่17 พย นัดชาวแก็งค์ ก็ไม่พ้นอุ้ย ติ๊กกี้ ท็อปและพี่หมี ไปธรรมาศาสตร์ เพราะว่าจะไปหางานวิจัยกัน เราก็นัดกะอุ้ยเอาไว้
(ตามเดิม อิอิ)คิดว่าจะไปสายที่สุดแล้วซะอีก ที่ไหนได้ พี่หมีกะติ๊กกี้มาช้าสุดเพราะว่าไปผจญภัยกลางสายน้ำคลองแสนแสบ กว่าจะมาถึงก็บ่าย พอครบองค์ประชุมเลยไปนั่งกินข้าวตรงร้านริมน้ำท่าพระจันทร์ อร่อยทุกอย่างแต่ที่ชอบมากที่สุดเห็นจะเป็นผัดผักรวมมิตร รสชาติเข้มข้น น้ำผัดขลุกขลิก พอกินกันอิ่มหนำก็ได้เวาจริงจังสาระกันแล้ว โชคดีที่ไปถึงเร็ว ก็เลยได้หาหนังสือไว้ล่วงหน้ากะอุ้ยก่อนแล้วเหลือแค่รอซีรอกเท่านั้น เลยไปช่วยพี่หมีกะติ๊กกี้หาหนังสือ กว่าจะเสร็จสรรพทุกอย่างก็เกือบน่าจะห้าโมงเย็นได้ เลยรีบจรรีกลับมาที่หัวหมาก เพราะวันี้มีนัดดูคอนเสิร์ต อัสนีย์-วสันต์ แต่คราวนี้ชาวแกงค์ต้องแยกกันเพราะ เรากะอุ้ย ซื้อบัตรยืนราคา1000 บาท ดูกะพี่ติ๊ก พี่หลุยส์แล้วก็ พี่ก้อย ส่วนพี่หมี ทอป ติ๊กกี้ มีผู้อุปการะคุณใจดีให้บัตรมา
ขอบอกว่าเป้นคอนสเรืตที่สนุกมากๆๆๆ เพราะด้วยพื้นที่ ที่ใหญ่โคตร จึงทำให้การดูคอนเสิร์ตเป้นไปอย่างสบายแต่ละคนมีพื้นที่ให้ออกสเต็ปเยอะมาก โดยเฉพาะ.... ขานี้เต้นสุดฤทธิ์555 แต่ก็ยังน่ารัก เพลงบางเพลงที่สองพี่น้องเค้าร้องก็แค่คุ้นๆ อาจเพราะตอนที่เค้าดัง ยังเด็กมาก แต่ก็พอถูไถไปได้เพราะมีจอภาพยักษ์ใหญ่พร้อมเนื้อคาราโอเกะ เรียกได้ว่าถ้าไม่มองจอก็ไม่สามารถมองเห็นพี่ป้อม พี่โต๊ะได้อ่ะ เพราะไกลมากๆ เรียกได้ว่าไปเอาบรรยากาศแล้วกัน แต่วันนี้ประทับใจสุด เป็นคอนเสิร์ตที่อลังการมาก มีจุดพลุเฉลิมพระเกียรติด้วย สวยจริงๆ ที่สำคัญเป็นสอวันติดกันที่ได้ดูพลุกับ....
แขกพิเศษในงานนี่คือ น้าแอ็ดคาราวครับพี่น้องงงงงง ทำเอาเลือดเพื่อชีวิตสูบฉีดทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังเป็นเลือดร็อค พร้อมกับมีเพลงพิเศษที่แต่งเพื่องานนี้โดยให้ทุกคนในสนามร่วมกันโบกแท่งเรืองแสงเพื่อแสดงความสามัคคี เห้นติ๊กบอกว่าพอมองลงมาในสนามเป็นอะไรที่สวยงามมากๆ คนที่อยู่ในพื้นสนามมองขึ้นไปบนอัฒจรรย์ก็สวยเหมือนกันนะขอบอก ยิ่งเพลงที่มันเร็วๆอ่ะ หันไปทางไหนก็มีแต่คนยักย้ายส่ายสะโพก ที่เด็ดสุดคืองานนี้ได้ของที่เป็น limited edition มาด้วย นั่นคือ เสื้อกันฝน555 ขอบอกคนที่นั่งข้างบนอดได้นะคะ แจกในคนที่นั่งและยืนในสนามเท่านั้น
งานนี้ได้ศัพท์ใหม่มาด้วย คือคำว่า โย่ว โย่ โย่ โย่ว โย่ว
พอคอนเสิร์ตจบ อารมณืมันไม่จบตามอ่ะดิ เลยต้องมีไปสังสรรค์กันต่อ เลยไปร้านมอลลี่กัน สนุกสนานมากมายแล้วมาปิดท้ายที่แถวราม(อีกรอบ) นั่งคุยนั่งกิน ปิดท้ายด้วยอาหารเพื่อบำรุงร่างกายนั่นคือ โจ๊ก ปาท่องโก๋และน้ำเต้าหู้ ก่อนจะแยกย้ายกันไปนอน แต่ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าตอนแต่หัวค่ำ รึนอนแต่เช้าดีนะเนี่ย เพราะกว่าจะหัวถึงหมอน พระอาทิตย์ก็กำลังตื่นมาทำงานละ
ถือได้ว่าเป็นวันที่มีความสุขมากๆที่สุดวันนึง เพราะได้อยู่กับ.... และเพื่อนๆเรียกได้ว่า เช้ายันเช้า 18 ชั่วโมงได้ใช้ชีวิตได้คุ้มค่าทั้งสาระและบันเทิงจริงๆ ตั้งแต่หาตำราจนไปลัลล้า ปาร์ตี้ แต่ก็มีความสุขมากๆเลย และดีใจที่ได้ไปดูคอนเสิร์ตกับ....กันอีกครั้ง
ปล. หลังเลิกจากมอลลี่ พี่ชายใจดี เลี้ยงถ่ายสติ๊กเกอร์เลยได้รูปนี้มาให้ยลโฉม อิอิ ชอบจัง
October 21 BodySlam Concert เมื่อวาน 20 ตค 50 ไปดูคอนเสิร์ต บอดี้สแลมมา จริงๆก็ไม่ได้ตั้งใจหรือว่าเป็นเจ้าแม่คอนเสิร์ตแต่อย่างใด เรื่องอขงเรื่องก็คือ เพื่อนได้บัตรมาแล้วอยากหาสมาชิกในแกงค์ไปดู เลยต้องให้พี่อีกคนในแกงค์ช่วยหามาให้ แล้วสุดท้ายก็ได้ไป
ก่อนไปก็แอบเกร็งกันว่า สาวกขาแว็นท์ต้องเยอะแน่ๆ แถมที่สำคัญยังร้องเพลงเค้าได้นิดเดียวเองแต่ว่าสนุกสนานเพราะเวลาที่พี่ตูน(ขอเรียกพี่หน่อย) ขานว่าชาวบอดี้สแลม ฟังแล้วมันจั๊กจี้หู ด้วยสำเนียงทอดเสียงมันขำดีจริงๆ พราะคนที่มาดูก็พร้อมใจทำตามพี่ตูนไปทุกอย่าง เด็ดที่สุดคือรองเท้าที่ใส่ แหม ที่แท้ก็แอบเป็น sneaker กะเค้าเหมือนกันนะ ใช้ได้จริงๆ
คอนเสิร์ตยังไม่ทันจบพวกเรา (อ่อลืมบอกไปว่ามี อุ้ย ผึ้ง ติ๊กกี้ พี่อ้อดและนายทอป) ก็รีบเผ่นออกมาก่อนเพราะว่าจุดประสงค์หลักคือการไปดึ๊งดึงสุดท้ายก็ไปหยุดที่ RCA เมื่อวานถือได้ว่าเป็นอีกวันที่มีความสุขมากๆ แม้ก่อนหน้านี้ ตอนที่กำลังจะไปคอนเสิร์ตมีเรื่องให้หงุดหงิดใจก็ตาม แถมเมื่อวานธิดายังออกแนวสาวขี้รำคาญ โต๊ะข้างๆไม่รู้มาจากไหน หวีดว้ายกันมากมายเลยต้องให้หนุ่มๆย้ายโต๊ะ
แต่สิ่งที่ทำให้ประทับใจก็คือ เมื่อเพลง ได้รึเปล่า ของละอ่อน ดังขึ้น มันก็มีเรื่องที่น่าประทับใจเกิดมามากมาย อิอิ August 27 25 ปี นิติพงษ์ ห่อนาค เมื่อวานถือได้ว่าเป็นวันที่มีความสุขและน่าจดจำอีกวันหนึ่ง เพราะได้ไปดูคอนเสิร์ต 25 ปีของพี่ดี้ นิติพงษ์และที่สำคัญคือได้ไปดูกับ.....และเพื่อนอีก2 คนถึงแม้จะไปเป้นกลุ่มแต่ที่นั่งของพวกเราก็แยกกันคนละโซน ของพวกเค้ามันโซนไฮโซแต่ของธิดากับ.....เป็นแบบชีวิตพอเพียงบัตรคนละ 800บาท เลยได้กลายเป้นคนชั้นสูงเลย 5555
คอนเสิร์ตนี้อยากมาดู เพราะนานๆทีจะมีศิลปินนักร้องวมารวมตัวกันมากมายอย่างนี้และที่สำคัญทุกคนร้องเพลงผ่านปลายปากกาของนักแต่งเพลงคนเดียวกัน คิดดู คนหนึ่งคนเขียนเพลงมาเป็นระยะเวลา 25 ปี บทเพลงที่สร้างสรรค์ออกมาจะมากมายขนาดไหน ว่ากันว่าต้องร้องกันเป้นอาทิตย์ๆเลยทีเดียว
เหตุผลอีกอย่างที่อยากดูเพราะว่าอยากดูนูโว พี่โจพี่ก้องและพี่จอนและคนข้างๆเค้าชอบไมโคร เรียกได้ว่าเป็นแฟนตัวจริงของทั้งไมโครและพี่หนุ่ยเลยก็ว่าได้ อิอิ นั่นก็เป็นส่วนนึงที่ทำให้อยากจะเห็นพลังของ ร๊อคมือขวา ซึ่งก็ไม่ทำให้ผิดหวังมันมีพลังจริงๆ พี่หนุ่ยสั่งให้ยกมือก็ยกกันทั้งฮอลล์ 555 เป้นอีกภาพหนึ่งที่น่าประทับใจ นี่แหละข้อดีของคนที่นั่งชั้นสูง สามารถเก็บบรรยากาศได้ครบ ยกเว้น หน้าตาของศิลปินจริงๆ เพราะเราไม่สามารถมองได้ว่าหน้าตาเป็นยังไง ถ้าไม่มองจากจอสกรีนด้านหลัง
หลากหลายเพลงที่เคยฟังแต่ไม่ได้สนใจในเนื้อหา กลับมาฟังและดูเนื้อร้องอีกทีซึ้งจังค่ะ อย่างเพลงแพ้ใจ เป้นอะไรที่สวนกระแสคือไม่ชอบเพลงนี้เนื่องมาจากว่า ฟังแล้วมันแอบเน่า(รู้สึกคนเดียวนะ) แล้วตอนที่เพลงนี้ดังก๋มีแต่คนชอบ วิทยุเปิดทุกคลื่นเลยไม่ชอบแต่พอมาฟังและอ่านเนื้อคาราโอเกะในคอนเสิร์ต ก็ทำน้ำตาคลอได้เหมือนกัน อิอิ
หลากบทเพลง หลากคนร้องแต่ทุกคนทีมาก้มาด้วยบทเพลงที่เป็นต้นฉบับของตัวเอง เรียกว่าฟังกันแบบ original กันเลยทั้งเพลงของพี่แหวน ปราสาททรายโดยพี่อ้อง สุรสีห์ เพลงช่างไม่รู้เลยที่นำมาcoveredใหม่เป้นที่โด่งดังก็ได้ฟังจากต้นฉบับตัวจริงเสียงจริงโดยตั้ม สมประสงค์ เพลงฮิตผสมท่าเต้นโย่ๆกับคาใจจากพี่เจ ฟังเสียงหวานของโบว์และนัท
เพลงช้าเซ็กซี่ๆจากคริสตินา หรือจะมาเป้นกลุ่มก้อนจากไมโครและนูโว คิดดูจากคนเป้นหวัดเสียงอู้อี้ ออกมาจากคอนเสิร์ต เสียงธิดาใสเชียว เเบบนี้เรียกว่า ดนตรีบำบัด ได้รึเปล่านะ
 แต่คอนเสิร์ตจะสนุกหรือไม่สนุกนั้น สำหรับตัวเองก็ไม่ได้มีส่วนมากมายเท่าไรหรอก คนที่ไปดูด้วยกันต่างหากที่ทำให้คอนเสิร์ตนี้สนุก แม้มันจะไม่สุดเท่าคราวก่อนที่ไปดูกัน(Dare to Dance) แต่ก็มีความสุขอยุ่เปี่ยมล้น อิอิ
 ขอบคุณที่คิดตรงกันเรื่องคอนเสิร์ต ดีใจที่ได้ดูคอนเสิร์ตดีๆด้วยกันอีกครั้ง
  ขอบคุณและดีใจที่ใจดีมาส่งแล้วก็ ................Oops!!!  July 18 AFC part2 เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา (16 กค 50) หลังจากทำธุระที่มหาลัยเสร็จ (โชคดีที่ไปถึงเร็วและรถยังไม่ติด)สาวกทีมชาติไทย อันประกอบไปด้วย ผึ้ง อุ้ย พี่เกี๊ยง พี่หมี พี่ป้อและ... ทอป หลงและเพื่อน อ้อ ยังมีน้องเปิ้ล น่ารักที่รับสิทธิพิเศษจากเพื่อนที่ได้บัตรดูบอลมาฟรีโดยไม่เสียตังค์ (อยากได้มั่งอ่ะ) พร้อมใจรวมตัวกันไปเชียร์ ศึกลูกหนังระหว่าง ไทย-ออสเตรเลีย
ตอนไปถึงท้องฟ้าก็ยังสดใส คุณ....เลยถามว่าจะไปกินก๋วยจั๊บญวณมั้ยละเพราะตอนที่นั่งรถมากันนั้น อิชั้นก็ไปเล่าให้ฟังว่าเพื่อนไปกินมาแถวหน้าราม เมื่อได้ยินดังนั้นมีรึธิดาจะไม่ไป ระหว่างทางที่เดินไปหน้าราม ท้องฟ้าก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีเทา ถ้าใครเคยดูหนังแนว มหาตภัยล้างโลก เช่น Twister (เก่าไปป่ะ), The Day after Tomorrow นั่นหละ แบบนั้นเลย ลมก้เริ่มพัดแรงขึ้น ตอนนี้ความลังเลเริ่มเข้ามาในใจของเราทั้งสองคน แต่เอาน่าไหนๆอีกนิดนึงจะถึงทางออกละ ก้เลยชวนเค้าเดินต่อไป ไปถึงที่ร้านเมนูแรกที่สั่งก็คือก๋วยจั๊บญวณ ส่วน ...... สั่งไกทอด ลาบไก่ และข้าวเหนียว สักพัก อาหารก็มาวางตรงหน้า ขอบอกว่าน้ำซุปรสเยี่ยมมาก ก็นั่งกินกันไปอย่างสนุกสนานเพลิดเพลิน อิอิ สักพัก เสียงเม็ดฝนตกลงมากระทบหลังคาสังกะสีของร้าน เปาะๆๆ สักพัก ฝนก็เทลงมาอย่างกับว่าจะไม่ยอมเหนื่อย ไม่ยอมหยุดตกยังงั้นเลย ทีนี้ทำไงอ่ะ กับข้าวก็จะหมดละ คิดได้ดังนั้น ก็เลยหยิบเมนูมาสั่งกันอีก 5555 เป้นอันว่าวันนั้นอิ่มกันจนแน่นเลย กินสองคนอย่างกับมากัน 4 คน แต่ฝนก็ยังไม่หยุดโปรยปราย
แต่ก็นับได้ว่าเป็นมื้อเย็นที่ดีและสนุกมากๆเลย ไม่รู้เพราะอาหารอร่อย ฟ้าฝนลมโชย รึว่าอะไรกันแน่ แต่ก็ทำให้เรายิ้มและขำกันตลอดมื้อนั้น คริคริ
 ในที่สุด เราสองคนก้ตัดสินใจเดินกลับเข้ามหาลัยดีกว่า เพราะชาวแกงค์เริ่มมากันแล้ว โชคดีที่......หยิบร่มคันใหญ่มากๆมาด้วย ก้เลยค่อยๆเดินฝ่าสายฝนกลับมา ถ้าเป้นสมัยก่อนก็คงต้องฟังเพลงและเล่นมิวสิคของพี่แหวน เพลง "เรามีเรา" แล้วนะเนี่ย แต่เปลี่ยนจากเสื้อคลุมเป็นร่มแทน แต่ว่าร่มก้ใหญ่นะคะ แต่ธิดาก็ยังแอบเปียก โดนเบียดร่มซะงั้นทั้งที่ก้มากัน 2 คน
 5555 ตอนที่จะเดินไปสนามรัชมังคลา ฯ ฝนก็ตกลงมาอีก ไปถึงสนามกว่าจะได้เข้า ในใจก็แอบคิดว่าจะมีตีกันมั้ยเนี่ย เพราะคนที่มีบัตรเพื่อจะเข้าไปชมในสนามมีเยอะมากจนทำให้การตรวจตั๋วเข้าชมเป็นไปอย่างล่าช้า แต่สุดท้าย ชาวคณะก็ผ่านเข้ามาได้
ส่วนน้องเปิ้ลมาก่อน เข้าไปก่อน ได้นั่งที่ด้านล่าง เปียกฝนเหมือนกันแต่ใกล้สนาม ยังงี้แหละ คริคริ
 สำหรับที่นั่งของพวกเราน่ะเหรอ เหอๆ โน่นเลย ชั้นบน จะเรียกได้ว่าเป้นที่นั่งของคนสุขภาพดีแข็งแรงก็ได้ เพราะกว่าจะไต่ขึ้นไปถึง โอโห ทำเอาขาสั่นเลย เกมในวันนั้น มีฉากลุ้นระทึกอยู่บ้าง แต่จนแล้วจนรอดไทยก้ยังไม่สามารถตีไข่แตกได้ เฮ้ออออ
แต่อย่างน้อยก้ยังมีสิ่งดีๆเกิดขึ้น ชาวออสซี่ที่มาเชียร์ฝ่ายตัวเองก็ยังมาสร้างมิตรภาพกับคนไทย บรรยากาศของงานที่มีแต่ความสนุกสนานและรอยยิ้ม แม้บางคนอาจจะกลับไปด้วยอารมณ์ที่ไม่ถูกใจนัก แต่พวกเค้าก็คงทำสุดความสามารถแล้วละ เป็นกำลังใจให้แล้วกันนะคะ
หลังจากวันนี้ก็คงต้องมาคอยลุ้นกันต่อไปละว่า ใครจะได้เป็นแชมป์ AFC ในครั้งนี้ เหอๆๆๆ
 โปรดติดตามตอนต่อไป...
|
|
|||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts|
|
